سليمان گفت : به ديدار ما بيا . ابو حازم گفت : ما عهد و پيمانى داده‌ايم كه پادشاهان به ديدار دانشمندان بروند و نه دانشمندان به ديدار پادشاهان . در اين صورت هر يك از آن دو گروه اصلاح مىپذيرند ، اگر چه در دوران ما ، دانشمندان به ديدار پادشاهان مىروند و پادشاهان از دانشمندان كناره مىگيرند ، در اين صورت هر يك از اين دو گروه فاسد مىشوند . سليمان گفت : نصيحتى كن . ابو حازم گفت : تقواى الهى را مراعات كن ، مبادا خداوند تو را در كارى كه تو را از آن باز داشته است ببيند و تو را از كارى كه فرمان داده است ، دور يابد . سليمان گفت : در حق ما دعاى خير كن . ابو حازم گفت : خدايا ، اگر سليمان دوستدار توست او را خير دنيا و آخرت عنايت كن ، و اگر دشمن توست او را به راه راست هدايت كن . سليمان گفت : بيش‌تر بگو . ابو حازم گفت : آنچه گفتم خلاصه‌اى بيش نبود ، اگر دوستدار خداوند هستى اقدام كن و اگر دشمن او هستى نصيحت بپذير ، بخشش خداوند در دنيا همه را فرا گرفته است و در آخرت فقط پرهيزكاران از آن نصيب مىبرند . سليمان گفت : اى غلام ، هزار دينار بياور و به ابو حازم بده . ابو حازم گفت : نيازى به آن ندارم ، زيرا من و ديگرى در استفاده از اين مال با يك ديگر برابر هستيم . اگر ميان من و ديگران عدالت بورزى ، مىپذيرم و گر نه هرگز نخواهم پذيرفت زيرا مىترسم اين دينارها در مقابل نصيحتى باشد كه به تو گفتم ، موسى بن عمران وقتى كه از فرعون گريخت به آبشخوار مدين رسيد ، دو دختر را ديد كه مىكوشند به گوسفندان خود آب دهند ، موسى گفت : شما كسى را نداريد كه به شما كمك كند ؟ گفتند ، خير . موسى كار آب دادن گوسفندان را پذيرفت ، و پس از آن گفت : خدايا از آن روى كه در حالت فقر به من كمك كردى ، از اين دو دختر پاداشى دريافت نخواهم كرد . وقتى كه نزد پدرشان باز گشتند ، پدرشان گفت : امروز چقدر زودتر برگشتيد . در پاسخ گفتند : مردى قوى را يافتيم ، او كار آب دادن گوسفندان را به عهده گرفت . پدر گفت : از او چه شنيديد ؟ گفتند : وقتى كه كار آب دادن گوسفندان را به پايان برد ، گفت : خدايا از آن روى كه در حالت فقر به من كمك كردى ، از اين دو دختر پاداشى دريافت نخواهم كرد . پدر گفت : گمان مىكنم ، گرسنه است . يكى از شما نزد او برود و به او بگويد ، پدر ما تو را مىخواهد تا پاداش تو را پرداخت كند . يكى از آن